PROF.DR.H.MUSA BAĞCI WEB SİTESİNE HOŞ GELDİNİZ
   
 
  Prof.Dr. Hayri Kırbaşoğlu ile Söyleşi

Prof. Dr. Hayri KIRBAŞOĞLU ile Söyleşi

 A. YÜKSEL, A. KELEŞ, S. SAYGI, Z. ÖVEÇ

 Hocam, hadis ve sünnete getirdiğiniz yeni yaklaşımlarla tanınıyorsunuz. Sizce sünnet nedir?

Hz. Peygamber’in peygamber olarak ve Müslümanların kendisini takip etmesi amacıyla çizdiği yoldur sünnet. Bunun temel unsurları şunlardır: Hz. Peygamber’in peygamber sıfatıyla yapmış olması ve bu yaptıklarında kendisine uymamızı istemesi. Bu istek de çeşitli şekillerde olur: Yaptıklarına “kesinlikle uymamızı” isterse farz, “kesinlikle kaçınmamızı” isterse haram, “isteğe bağlı olarak” kaçının-kaçınsanız iyi olur derse kerahat, “yaparsanız iyi olur” derse müstehap-mendup, “yapın yapmayın fark etmez” derse mübahtır. Ama esas olan, Hz. Peygamber’in attığı adımlara ruh veren, onun arkasında yatan dünya görüşü, zihniyettir. Bir anlamda sünneti biz, tomurcuk halindeki Kur’an’ın gonca haline gelmiş, gül gibi açmış şekli olarak kabul edebiliriz. Hz. Aişe’nin şu sözünü hatırlamakta yarar var: “Sünnet, Kur’an’ın hayata yansıması, taşınmasıdır.” Bu konuda özellikle Şatıbi’nin El-Muvafakat’ının birinci cildinde Kur’an’ın getirdiği hükümlerle, sünnetin getirdiği hükümleri mukayese ederken yaptığı yaklaşım, en iyi yaklaşımdır.

Hadis âlimleri, sahih hadisleri uydurma hadislerden ayırmak için bugüne kadar, “isnat tenkidi”ni geliştirdiler. Peki, sizin “metin” ve “isnat tenkidi” hakkındaki görüşleriniz nedir?

İsnatla uğraşan hadisçiler Ehli-Hadis dediğimiz kesimdir. Metne ağırlık verenler Ehli Rey, dört mezhep, Usul-ü Fıkıhçılar, Zeydiye, Mutezile gibi kesimlerdir. Hadis tenkitleri önce metin tenkitleriyle başlamıştır. Hz. Ali, Hz. Aişe ve Hz. Ömer’in tenkitleri öyledir. Çünkü o zaman isnat yoktu. İsnat, hicri II. yüzyılda başlamış, III. yüzyıl içerisinde gelişmiş, IV. yüzyılda tam zirveye ulaşmıştır. Hadisçiler metin tenkidi yapmışsa da; metin tenkidine isnat tenkidi kadar önem vermemişlerdir. Ayrıca kitaplarına aldıkları bazı hadisleri, metin tenkidi bakımından yeterince iyi inceleyemedikleri ve başarılı olamadıkları anlaşılmaktadır. Doğru olan, ikisini beraber götürmektir. Bu da Usul-ü Fıkıhçıların yaklaşımıdır. Usul-ü Fıkıhçılar (dört mezhep dâhil), hadis ve metni bir arada değerlendirdikleri için. Bunların daha detaylı değerlendirilmesi için ben, kendi görüşlerimi Alternatif Hadis Metodolojisi’nde ifade ettim. Geniş bilgi isteyen oraya bakabilir. Özetle, yapmaya çalıştığım şey, Rey ehlinin çizgisinin modern, güncellenmiş bir versiyonunu oluşturmaktan ibarettir. Hadisçilerinkini dışlamıyorum, onu da söyleyeyim.

Kutlu Doğum Haftası’nı geride bıraktık. Bizim ülkemizde Kutlu Doğu Haftası’ndaki programlarda Hz. Peygamber’in iletmek istediği mesajı vurgulamak yerine, daha çok mistik bir peygamber öne çıkarılıyor. Siz, Kutlu Doğum Haftası’nın ülkemizdeki kutlanma şekilleri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Sadece Mevlid Kandili’nde, Mevlid okutmak şeklindeki geleneksel uygulamanın yanında, böyle kültürel bir faaliyete dönüşmesi olumlu; ama son zamanlarda o da biraz sulanmışa benziyor. Ümmetin ve Kur’an’ın geleceğine yönelik acilen ele alınması gereken konular olduğu halde, Şeriati’nin “Karşı Din” dediği veya “Ilımlı İslam” denilen, “Sulandırılmış Din” denilebilecek bir dini çağrıştıran ve daha ziyade hümanizma içeren masonik çevrelerde yaygın olan bazı sloganları gündeme taşıyan, amacından sapma eylemi gösteren bir şeye dönüşüyor. Biz, sivil olarak sendikalarda, derneklerde alternatif programlar yapabiliriz. Bu haftayı Hz. Peygamber’in mesajını insanlığa ulaştırmak için bir vesile olarak rahatlıkla kullanabiliriz. Bu vesilenin daha yararlı, daha işlevsel hale gelmesinin formüllerini bulmalıyız. Ama bu haftanın sadece “gül satanlara”, “Bol bol gül satıldı” gibi bir haftaya dönüşmemesi gerek. Kutlu Doğum Haftası’nda, Hz. Peygamber’in bir yönünü vurgulayıp hayatımıza nasıl yansıtacağımızı düşünerek, yıl boyunca bunun kontrolünü yapmalıyız.

Kur’an’ın peygamber tasavvuru ve günümüz insanın peygamber tasavvuru arasındaki fark nedir?

Günümüz insanının peygamber tasavvuru “levlake”de ifadesini bulan bütün evrenin kendisinden yaratıldığı kozmik maya olan bir peygamberdir. Biz bu gelişimi inceliyoruz. “Hz. Peygamber’in Beşeri Yönü” diye bir doktora tezi de yapıldı. Dicle Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi’ndeki Hacı Musa BAĞCI, bu çalışmayı (Kitabiyat Yayınları) yayınlama aşamasındadır. Kur’an’ın peygamber tasavvuru ile günümüz insanının peygamber tasavvurunun birebir örtüştüğünü söylemek mümkün değil. Kur’an-ı Kerim’i sadece dini, normatif kurallar sunan bir kitap olarak değil; Hz. Peygamber bize bilgi veren en önemli kaynak olarak değerlendirmemiz lazım. Tıpkı Heykel ve İzzet Derveze’nin, Hz. Peygamber’in hayatını yazarken Kur’an’dan yararlandığı gibi. Dolayısıyla Hz. Peygamber’i ve Müslümanlığı öğrenmek isteyen Kur’an’a baksın. Her şeyin temel kaynağı Kur’an-ı Kerim’dir. Bizim yaptığımız peygamber tasavvurunun Kur’an’a muhtaç olduğu muhakkak. Bir sürü çalışma var. Özellikle bizim fakültede, benim danışmanlığımda yapılıyor; ama daha pek çok çalışma yapılması lazım. Bu konuda halkımızın peygamber anlayışını ortaya koyacak sosyal bilimcilere ihtiyaç var. Ben Diyanet Reisi olsam her ildeki müftüye, o ilin Müslümanlarının peygamber tasavvuru ile ilgili çalışmalar yaptırırdım. Sonra, bu tasavvurda hata varsa tedavisini yapar ona göre davranırdım.

Ülkemizde yapılan Kur’an mealleri hakkında ne düşünüyorsunuz? Bir problem var mı sizce?

Tabii ki var hem, hem de ciddi bir problem var. Ama en son Mustafa ÖZTÜRK’ün meali çıktı, iyi diyorlar. Ona bakmanızı tavsiye ederim. Meal konusunda kendimizi, bir başkasının ayete vereceği manaya endeksleyemeyiz. Arapçayı öğrenerek kendi yolumuzu çizebiliriz. Ben, yazdığım bütün eserlerde meallerden yararlandım; ama aldığım meal, onu aldığım anda benim sorumluluğumda demektir. Bir yanlış varsa onun hesabı bana sorulur. Onun için ben her yaptığım mealin hesabını verebileceğimi; vermek zorunda olduğumu bilerek yaklaşmaya çalışıyorum. Meal işi gerçekten ciddi bir problem. Bu problemi çözmenin yolu çapraz kontroller yapmak, tefsirlerden mutlaka yardım almaktır. Tefsirlere bakmadan, sadece Arapça metinden hareketle, “Ben Arapça biliyorum.” deyip yapılan mealler başarısız oluyor. Ama Mustafa ÖZTÜRK’ün mealini diğer meallerle karşılaştırıp incelemenizi tavsiye ederim; çünkü o çok dikkatli bir arkadaş.

Sizin de bildiğiniz gibi çok eşliliği sünnete dayandırıp birden çok evlilik yapanlar var. Kur’an tek evliliği öne çıkarıyor. Buna rağmen “Bu konuda sünnet var” düşüncesi ne kadar doğrudur?

Sünneti yanlış anlıyorlar. Sünnetin ana kaynağı nedir? Kur’an. “Kur’an tek evliliği öne çıkarır.” diyorsun, bu doğrudur. Sünnete uyacaksan Kur’an’dan başlayacaksın. Aksi takdirde sünnete uyulmuş olunmaz. Sünnete uymak isteyenin ilk işi Kur’an’a uymaktır. Kur’an’a uyunca zaten sünnete uymuş oluyorsun. Dolayısıyla hata burada. Biz sünneti, Kur’an’dan ayrı bir şey gibi algılıyoruz, bu doğru değil. Bu insanlar sadece nefislerini tatmin ediyorlar, nefislerine İslami kılıf geçiriyorlar. Şu anda İslam dünyasının derdi bu değil. Tamam, iki cinsin (kadın-erkek) bir arada olmasını Allah takdir etmiş, zaten biz de kimseye “bekâr kal” demiyoruz; ama bu, günümüzde hedonizme varan bir şeye dönüşmüş. Tuzu kuru, “Beyaz Müslüman” ve “abdestli kapitalistler”in içine girdiği süreç iğrenç bir şey. Bunları biz ilk defa yaşamadık; toplum daha öncekilerden hesap sormadıkları için bu haldeyiz. Burada özellikle hanımlara iş düşüyor; bu gibi durumlarda hanımlar hesap soracak, gerekirse hukuki yollara başvuracak. Özellikle dini nikâh konusundaki istismarın önüne geçmek lazım. Ben öğrencilerime açıkça söylüyorum: “Resmi nikâh kıymadan kesinlikle dini nikâh yapmayın.” Dini nikâh araç olarak kullanılıyor çünkü. Niyetin ciddiyse resmi nikâh yaptır. Niye dini nikâha gerek duyuyoruz biz? Çünkü biz her şeye Allah’ın adıyla başlarız. Bence nikâh memurlarımız ağzı dualı adamlar olsa imam nikâhına da gerek yok. Osmanlı döneminde imamlar nikâhı kıyıp, kayıt tuttukları için imam nikâhı diyorlardı. Mihir meselesini de kadın-erkek arasında bir sisteme oturtmak lazım. Benim yüksek lisans öğrencim var: Emine ERAVCI. Onun çözümü şu: “Her erkek mihir olarak hanımına hayat sigortası versin.” Bu da makul bir şey. Çünkü mihrin amacı; hanımın geçimini temin etmesi, ortada kalmamasıdır. Müslümanlar tartışırlar, istişare ederler; hatta mevcut hükümet de bir düzenleme yapabilir. Dini değerlere önem veren bir insan nikâhtan önce böyle bir şey yapabilir. Nasıl ki sağlık raporu isteniyor, kan uyuşmazlığı var mı yok mu bakılıyor, böyle de yapılabilir. Mesela, hanım boşanma hakkı da isteyebilir. Netice itibariyle bu gibi konularda her zaman hanımlar mağdur oluyor. Bu da bir güven olur. O zaman kocası şiddet uyguladığı zaman onun kahrını çekmek zorunda kalmaz. Ağır şiddete maruz kalan kadınlar, çocukları olduğu için bir ömür çile çekiyorlar. Böyle bir güvencesi olsa, medeni bir biçimde der ki: “Kusura bakmayın beyefendi. Biz seninle evlendik ama bu yürümüyor, güzelce sona erdirelim.” Arapların bir gelenekleri var: kolay evlenip kolay boşanıyorlar. Biz de aynı şekilde kolay evlenip kolay boşanabilmeliyiz. Boşanmak derken teşvik anlamında değil; kırıp dökmeden, düşmanlıklar meydana getirmeden boşanmalıyız. Nasıl ki evlenmek Allah’ın emriyse, boşanmak da Allah’ın en sevmediği helaldir. Evlilik gitmiyorsa, bilhassa kadına hayatı cehenneme çevirmenin bir anlamı yok. Bunun için bu gibi çözümler üretilir. Bakın bir bayan arkadaşımızın yüksek lisans tezi yapmasının ne kadar önemli olduğunun farkına varıyoruz. Bunu bir erkek yapsaydı; böyle düşünemez, empati kuramazdı. Bunun için bayan ilahiyatçıların, bayan akademisyenlerin yetişmesi çok önemli. Kendi meselelerini kendilerinin çözmesi gerekir. Bu konuda Başkent Kadın Platformu’ndaki ablalarınızla irtibat halinde olabilirsiniz. Onlar, kadın sorunlarıyla ilgili akademik çalışmalar yapıyorlar. Mesela çalışma yapan iki arkadaşımız var: Fatma AKDOKUR ve Hatice ÜNVER. Bunların sayısı arttıkça İslami ilimler sahasında da bir takım şeyler değişecektir. Bu konuda hanımlara çok iş düşüyor.

Bazı kaynaklarda, Hz. Aişe’nin dokuz yaşında evlendiği bilgisi var. Bu bilgiye dayanılarak, küçük yaşlardaki bayanlarla evlenmek de çok yaygın. Bu konudaki düşünceleriniz nelerdir?

Bu konudaki eksiklik, sünnet ve Kur’an konusundaki parçacı yaklaşımlardan kaynaklanıyor. Evet, dokuz yaşında evlendiğine dair rivayet var; ama on ki, on üç, on beş olduğuna dair rivayetler de var. Yapılacak şey belli: Birincisi Hz. Aişe’nin Hz. Peygamber ile evlendiğinde kaç yaşında olduğuna dair bir araştırma. İkincisi, Hz. Peygamber’in yirmi beş yaşındayken, ilk evliliğini kırk yaşında bir dul hanımla yaptığını da unutmamak gerekir. Hz. Peygamber’in Hz. Aişe ile evlenmesi cinsellikten kaynaklanan bir şey değil. Eğer böyle olsaydı hayatının en genç döneminde kendisinden on beş yaş büyük biriyle evlenmezdi. Bu, onun şehvet düşkünü olarak nitelendirilmesinin ne kadar yanlış olduğunu gösterir. Hz. Aişe ile evlenen Peygamber, Ümmü Seleme ve pek çok yaşlı bayan ile evlendi. Bunun; siyasi, toplumsal sebepleri olduğun, birçok kabilenin Müslüman olmasına vesile olduğunu biliyoruz. Ama Hz. Aişe ile evlenmesinin fevkalade isabet olduğu kanaatindeyim. İnanılmaz zeki, inanılmaz akıllı bir hanım. Mesela, “Peygamberimizin ahlakı Kur’an’dı.” derken Hz. Aişe’ye dayanıyoruz. Özellikle hanımların özel durumları ve pek çok konudaki bilgide Hz. Aişe’ye muhtacız. Belki Hz. Peygamber onun zekâsını ve dehasını görerek Hz. Aişe ile evlendi. Bunun dışında diğer hanımlarından bir ayrıcalığı yoktu. Çünkü Hz. Peygamber’in aynı anda birçok eşi var ve her birine belli günler tahsis ediyordu.

Son birkaç yıldır medyada İslami tartışmalar yapılıyor. Sizce din magazinleştirilmiyor mu?

Tabii, bu çok büyük bir tehlike. “İlahiyatçılar reyting peşinde” diye aleyhlerine beyanat verdim, bana çok kızdılar. Her yerde söylüyorum, veryansın ediyorum onlara. Onları; maillerimizle, fakslarımızla, telefonlarımızla kınamalı ve gördüğümüzde yüzlerine karşı “Utanmıyor musun?” deyip bunlara boyun eğmememiz lazım. Telefonla bağlanın, tam konuştuğu sırada “Hoca sen ne diyorsun, yakışıyor mu sana?” deyin, bakın bir-iki program sonra belki programı bile kaldırırlar. Din, çocuk oyuncağı değil. Adam gibi program yapılsın. Biz din tartışılmasın demiyoruz. En olabildiğine tartışılsın; ama seviyeli olarak. Bunlara karşı biz harekete geçmeli ve geçilmesin sağlamalıyız.

İslam Dünyası ve Müslümanların bugünkü durumu hakkında ne düşünüyorsunuz?

 İslam Dünyası, muhalefet düşüncesi ve kavramının egemen olduğu bir dünya olsaydı; bugün İslam Dünyası, Batı’nın çıkarlarını savunmaktan başka bir işe yaramayan yönetimlerin iktidarda kalmasına müsaade etmezdi. Türkiye’de de bu böyle. Yani Türkiye’de şimdi sözüm ona “İslami İktidar” var diye Müslümanlar, olan bitenleri eleştirel bir gözle okuma cihetine gitmiyorlar. Kırk tane nükleer başlıklı silah var deniyor Türkiye’de, “Bunlar nerededir, gerçekten var mı?” hükümete bunun hesabını soralım diyen bir İslami kesim göremedik. Veya incirlik üssü hep Müslümanları vurmak için kullanılıyor; ama onun dışında yirmiye yakın üssün gayri resmi kullanıldığı söyleniyor. Mesela bunları da Müslümanlardan takip eden yok. Niye? “İslami iktidar ne yaparsa İslam’a uygun yapar.” diyorlar. Böyle bir şey yok. Bizde sürekli devrim gibi sürekli muhalefet, sürekli eleştiri yok. Kendimizi geliştirmemiz lazım. Artık; mücadele Garaudy’nin dediği gibi ekonomik alanda Batı’yla –bilhassa kapitalist Batı’yla – mücadele, o kadar kolay değil. Bunu ancak ekonomik olarak yapabiliriz. Tıpkı İran’ın yaptığı gibi. İran Dolar sisteminden Euro’ya geçiyor. Yakında Euro’yu da kaldırıp petrol üreten ülkeler kendi arasında ayrı bir para birimi ihdas etmeyi düşünüyor. Çünkü Batı’yı çökertmek için yapılacak en iyi işlerden biri bu. Dolar dediğimiz şey karşılığı olmayan bir para birimi. Biz çalışıyoruz; Amerikalılar bizim sırtımızdan geçiniyorlar. Devlet Hazinesi’nde bütün paraların altın olarak karşılığı olması lazım. Paranın anlamı şudur: “Ben bu kâğıdı size veriyorum, bunun karşılığı kadar altın benim hazinemde var, istediğiniz zaman size altın verebilirim.” Ama bugün Amerika’da o sistem terk edildi. Karşılıksız para basıyor. Bu ne demektir? Adamlar dünyanın sırtında asalak gibi yaşıyorlar. Şimdi bunların takibi, bunlara karşı birtakım alternatif bakış açılarının geliştirilmesi; adalet, haksızlık gibi kavramların gündemimizin merkezine oturması lazım. Şimdi bize verilen eğitimin de bu noktada büyük önemi var. Çünkü eğitimimizde Kemal KELLECİ’nin dediği gibi; “Anadan kork, babadan, tavuktan, horozdan, kediden, köpekten kork…” hep korku üzerine. Devletten, jandarmadan, polisten, karakoldan, müdürden, amirden kork ve ona itaat, buna itaat… İşte böyle bir eğitimden geçtik. Bunun etkisi var aldığımız eğitimde. İlmihal kitaplarından İmam Hatip’teki kitaplara; hocaların vaazlarından cemaat ve tarikat yapılarına kadar her yerde itaat kültürü var. Özellikle cemaat ve tarikatlar bu yapıyı körüklüyor. Çünkü bu yapılarda “gassalin elinde meyyit olmak”, yani tam bir kölelik vardır. Çünkü o sistemin sürebilmesi için kölelik şarttır. Cemaat ve tarikatlarda hem nüfuz istismarı hem de maddi sömürü var. Bunların kokuları ileride çıkacak. İtaat kültürü olduğu için bugün Türkiye’deki cemaat kesimi Büyük Ortadoğu Projesi gibi projelere eklemlenmiştir. Ve bugün o cemaatin mensuplarının hiç sesi çıkmamaktadır. Hatta öyle cemaatler vardı ki; cemaatin lideri başörtüsüne “teferruat” dediği zaman hiç kimse sesini çıkarmamıştır. Yarın bir gün hanımlara, “bikini giyebilirsiniz” dense “Hocamız dediğine göre bir hikmeti vardır.” diyebilirler. İslam ülkelerinde genellikle krallıklar, despotluklar var. Bizde devlet sınırları içinde iyi-kötü %30 demokrasi var. %70’ini de anayasal kuruluşları istila etmiş durumda. Bazıları %30 bile çok diyor. Dolayısıyla İslam Dünyası’nda mağripten maşrığa, Orta Asya’dan Yemen’e, Afrika’nın içlerine kadar böyle bir zihniyet var. Bunun değiştirilmesi lazım.


Bu söyleşi Medeniyet Mektebi için Ayşe YÜKSEL, Ayşe KELEŞ, Sevgi SAYGI ve Zühre ÖVEÇ tarafından yapılmıştır.
http://medeniyetmektebi.org/mm/index.php?option=com_content&task=view&id=584

PROF. DR.H. MUSA BAĞCI WEB SİTESİ
 
Facebook beğen
 
Reklam
 
ANLAMLI SÖZLER
 
BUGÜNKÜ HANEFİ FAKİHLERİ, TIPKI İMAM EBU HANİFE TAKLİTÇİLERİNİN MUŞAHHAS OLAYLAR ÜZERİNE VERİLEN HÜKÜMLERİ EBEDİLEŞTİRDİKLERİ GİBİ, KENDİ MEZHEBİNİN RUHUNA AYKIRI OLARAK İMAM EBU HANİFE'NİN YORUMLARINI EBEDİLEŞTİRMİŞLERDİR. BU İTİBARLA, İÇTİHAT KAPISININ KAPANMIŞ OLMASI, KISMEN FIKIH KAVRAMININ BİLLURLAŞMIŞ OLMASINDAN, KISMEN DE EMEVİLERİN ÇÖKÜŞ DÖNEMİNDE BÜYÜK DÜŞÜNÜRLERİ PUTLAR HALİNE GETİREN ZİHNİ TEMBELLİK YÜZÜNDEN MEYDANA GELEN EFSANEDİR. EĞER DAHA SONRAKİ ALİMLER BU EFSANEYİ SAVUNMUŞLARSA BUGÜNÜN İSLAM DÜŞÜNCESİ, BU GÖNÜLLÜ TESLİMİYETE BOYUN EĞMEK ZORUNDA DEĞİLDİR. (M. İKBAL, İSLAMDA DİNİ DÜŞÜNCE, S. 238)

"ŞU HSUSUSU GERÇEKLEŞTİRMEK VE İNSANLARI ONA ÇAĞIRMAK İÇİN BÜTÜN GÜCÜMLE ÇALIŞTIM. BUNLARDAN BİRİSİ, DÜŞÜNCEYİ TAKLİT ZİNCİRİNDEN KURTARMAK; DİNİ, TEFRİKAYA DÜŞMEDEN, İLK MÜSLÜMANLARIN ANLADIKLARI ŞEKİLDE ANLAMAK VE ONU AKLIN AŞIRILIKLARINDAN KORUMAKTIR. (ABDUH, TEVHİD, S. 49)
ANLAMLI SÖZLER
 
ŞİMDİ İNSAF EDELİM, BU RUH HALİ İLE BİZİM İÇİN TERAKKİ İMKANI VAR MIDIR? BİZ BU CEHALET VE TAKLİT KÖTÜLÜĞÜYLE ŞİMDİKİ MEDENİYETİN ŞİDDETLİ CEREYANLARINA KARŞI DİNİMİZİ, MİLLETİMİZİ NASIL MUHAFAZA EDEBİLİRİZ? MİLLET BU BATIL AN'ANELERDEN KURTARILMADIKÇA, İSLAM'IN ASLİ HAKİKATLERİ BÜTÜN SAFİYETİYLE AÇIĞA ÇIKARILMADIKÇA BEN BUNUN İMKANINI GÖREMİYORUM. TERAKKİNİN ESASI CEHALETTEN İLME, TAKLİTTEN TAHKİKE GEÇMEKTİR. CEHALETLE VE TAKLİTLE HİÇ BİR ZAMAN TERAKKİ EDEMEYECEĞİMİZ GİBİ, DİNİMİZİ DE MİLLETİMİZİ DE MUHAFAZA EDEMEYİZ. GENÇLERİMİZ DİNSİZ OLUYOR DİYE BUGÜN ŞİKAYET EDİYORUZ. ELBETTE OLURLAR. BİZİM ŞİKAYETE HAKKIMIZ YOKTUR. BÜGÜNKÜ MEDENİYETİN İLİM VE FENLERİNDEN AZ ÇOK NASİBİNİ ALMIŞ DİMAĞLAR, ARTIK HURAFE DİNLEYEMEZ. ONLARI İSLAMI'N KATİ HAKİKATLERİYLE AYDINLATMAK GEREKİR. (SEYYİD BEY, İSMAİL KARA'NIN TÜRKİYE'DE İSLAMCILIK DÜŞÜNCESİ KİTABINDAN S. I/225.)
Peygamber (s.av)'e Bakışımız
 
"İslam Peygamberini eski dünya ile modern dünyanın ortasında durmuş görmekteyiz. Hz.Peygamber (s.a.v) bildirmiş olduğu vahyin kaynağı bakımından eski dünyaya, fakat bildirmiş olduğu vahyin ruhu bakımından modern dünyaya bağlıdır. Onun gelişi ile hayat aldığı yeni istikamete uygun yeni kaynaklar keşfetmiştir."
Allame Muhammed İkbal

Hz.Peygamber'in bir insan, beşer peygamber olduğunu söylerken, onun sıradan ve standart bir insan olduğu anlaşılmamalıdır. Aksine o, yüksek karakteri ve sahip olduğu yüce ahlaki yapısıyla hem peygamberlik öncesi hem de sonraki yaşantısıyla "farklı" olduğu dikkatlerden kaçmamıştır. Onun farklılığı "tür farklılığı" değil, "nitelik ve kalite farklılığı"dır. Kur'an'ın açık ve kesin ifadelerine rağmen onu insanüstü göstermek, onu bir melek veya yarı-ilah seviyesine çıkaracak ifadeler kullanmak ona yapılabilecek en büyük haksızlıktır.
GÜZEL SÖZLER
 
"KANAATİMCE EVRENİN ÖNCEDEN DÜŞÜNÜLEREK YAPILMIŞ BİR PLANIN ZAMANLA BİLGİLİ BİR ŞEKİLDE İŞLEYİŞİ OLDUĞU YOLUNDAKİ GÖRÜŞTEN KUR'AN-I KERİM'İN GÖRÜŞÜNE DAHA YABANCI BİR ŞEY OLAMAZ" (MUHAMMED İKBAL )
.Hakikati bulan, başkaları farklı düşünüyorlar diye, onu haykırmaktan çekiniyorsa, hem budala, hem de alçaktır. Bir adamın "benden başka herkes aldanıyor" demesi güç şüphesiz; ama sahiden herkes aldanıyorsa o ne yapsın?
Daniel de Foe (Cemil Meriç, Bu Ülke adlı kitabından)

Kur'an'a göre seçilmiş halk ve ırk yoktur. Tek üstünlük ölçüsü, Allah'ın dinine bağlılıktır. İslam, insanları tek dil, kültür ve coğrafyada değil, tevhid inancı etrafında birleştirir ve ümmet fikrini telkin eder. İslam, Hıristiyanlığın mutlak ferdiyetçiliğini ve yahudiliğin ırkçılığını reddeder. Kur'an'a göre değer ölçüsü Allah'ın rızasına uygun güzel faaliyet ve davranışlarıdır (amel-i salih). Her etnik grubun insani ve yasal hakları korunmak suretiyle İslam kardeşliği ve eşitliği ilkesi temel olmalıdır. İslam kardeşliği ve eşitliği prensibine aykırı düşen ve ırkçılığı telkin eden rivayetlere ihtiyatla ve mesafeli yaklaşmak gerekir.

Ünlü bilgin Cahız der ki: Geçmişe körü körüne teslim olmak, taassuba, heva ve heves sahibi olmaya yöneltir. Atalara uymak, insanların aklını esir alır. insanları körleştirir, sağırlaştırır. Bu yüzden dini, nazar ve araştırma yolu ile öğrenmek gerekmektedir.

Tevekkül, toplumda yaygın anlayışa göre kişinin görev ve sorumluluğunu Allah'a fatura ederek tembellik, miskinlik ve uyuşukluk yapması değil, bilakis Kur'an'a göre insanın herhangi bir konuda kendi üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdikten sonra akabinde ortaya çıkabilecek engellerin bertaraf edilmesi için Allah'a güvenmek ve dayanmaktır. (11, Hud, 123; 14, İbrahim 12 vd.)

Dinde zorlama yoktur. İnsana düşen öğüt, nasihat ve tebliğdir. Zorlama ve baskı ile gerçekleşen imana iman denilemez. İçselleştirilmiş, içten, sahici ve samimi iman gerçek imandır. Hz.Peygamber ve onun değerli ashabı bu sahici ve samimi iman sayesinde insanlık tarihindeki büyük değişim ve dönüşümü gerçekleştirmiştir.

Dua,insanın Allah ile iletişimidir. Kur'an, Allah'a yapılan duaların kişinin işlediği salih ameller tarafından Allah katına yükseltileceğini bildirir. (35, Fatır, 10) Duanın kabulü için amel-i salih esastır. Hz.Peygamber duasının kabul olması için dua etmeden önce sadaka vermeyi prensip edinmiştir. Türbelerden, evliya gibi zatlardan, diğer kişi ve gruplardan kendileri aracı yapılarak istekte bulunmak insanı şirke götürebilecek yaklaşımlardır. İnsanı Allah'a yaklaştıran sadece güzel faaliyet ve davranışlardır (amel-i salih).(maide 35; İsra 57).

İslam, sadece uygulanması gereken ilkelerden ibaret olmayıp, aynı zamanda nezaket, incelik, kibarlık ve centilmenliktir. (31, Lokman, 19; 49, Hucurat, 2-4).

Allah'ın varlığını ve her şeyin yaratıcısı olduğunu kabullenmek tevhidin en yüzeysel anlamıdır. Zira bu anlamda putların kendilerini Allah'a ulaştıracağını söyleyen ve Allah'ın varlığına inanan müşriklerin asgari anlamda tevhidi kabul ettikleri söylenebilir. Oysa ki İslam'ın gerçek anlamda tevhidden kastı, Allah'ın varlığını ve birliği ve her şeyin yaratıcısı olduğunu kabulle birlikte Allah'ı değer koyucu bir otorite olarak kabul edilmesi, yani onun peygamberler aracılığıyla gönderdiği mesajlara boyun eğilmesidir. İşte bir müşrik ile müslüman arasındaki temel fark budur.

Ahiret tövbe yeri değil, hesap verme yeridir. Tövbe fırsatı insana bir defa sadece dünya hayatında verilmiştir. Bu yüzden İslam karma, tenasuh veya yeniden dünyaya farklı varlıklar şeklinde gelme gibi anlayışları tasvip etmez, reddeder.
 
Bugüne kadar 181950 ziyaretçi (350018 klik) kişi burdaydı!
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
webmaster: H.Musa BAĞCI