PROF.DR.H.MUSA BAĞCI WEB SİTESİNE HOŞ GELDİNİZ
   
 
  Fıkıh Penceresi

1972 yılında Libya'da bir İslam alimleri toplantısı yapılıyor. Toplantının konusu, ülkenin kanunlarını yabancı unsurlardan temizleme ve islâmîleştirme. Bu toplantıya katılanlar arasında Yusuf Kardavi, Muhammed ...Ebu Zehra, Ali el-Hafîf, Mustafa ez-Zerka, Subhî es-Salih, Huseyn Hâmid Hassab, Abdulaziz Âmir gibi tanınmış alimler var. Kardavî, bu toplantıda Ebu Zehra'nın çıkışını "Bir bombanın fitilini ateşledi" ifadesiyle veriyor ve –özetle- şöyle devam ediyor:

"O toplantının yıldızı tartışmasız olarak Üstad Muhammed Ebu Zehra idi. En çok o konuşuyor, her konuşanın ardından tenkitlerini ve görüşlerini ifade ediyordu. Bir ara ayağa kalktı ve şunları söyledi:

"Ben İslam Hukuku ile ilgili bir görüşümü yirmi yıl açıklayamadım, şimdi, Rabbime kavuşmadan önce, "Bana niçin açıklamadın, hak bildiğini söylemedin" diye sorulmaması için açıklayacağım. Bu görüş, evlilerin zinasının cezası olan recimle alakalıdır. Benim kanaat ve reyime göre bu ceza Yahudi şeriatında vardı, Peygamberimiz ilk zamanlarda bunu kaldırmadı, sonra Nur suresi geldi, orada zinanın cezası –evli bekar, kadın erkek herkes için yüz sopa olarak- kondu ve recim kaldırıldı.

"Bu reyimi üç delile dayandırıyorum:

1. Allah Teala Nisa suresinde, hür olmayan insanların zinasının cezası, hür olanlara verilenin yarısı kadardır" buyuruyor. Recim bölünemez bir ceza olduğuna göre cezadan maksadın yüz sopa olduğu ortaya çıkıyor.

2. Buharî'nin naklettiği bir rivayette Abdullah b. Evfâ'ya, "Recim, Nur suresi gelmeden önce mi yoksa sonra mı uygulandı?" diye soruluyor, "Bilmiyorum" cevabını veriyor. Şu halde recim uygulamasının, yüz sopa uygulamasını getiren Nur suresinden önce olması ve bu sure gelince onun kaldırılmış bulunması kuvvetle muhtemeldir.

3. "Recim cezası ayet olarak Kur'an'da vardı, lafız olarak kaldırıldı, ama hükmü kaldırılmadı" şeklindeki rivayeti akıl ve mantık kabul etmez; hükmü kalacak olan bir ayetin lafzı niçin kaldırılsın?!

"Üstad sözlerini bitirince hazır olanların çoğu ona hücuma kalkıştılar ve fıkıh kitaplarında mevcut bilgiler ile karşılık verdiler, fakat üstad görüşünde ısrar etti."

Oturum sona erince Yusuf Kardavi, Ebu Zehra'nın yanına geliyor ve bu konuda, onunkine yakın bir görüşünün olduğunu, "Recimin değişmez ceza (had) değil, uygulayıp uygulamamak yöneticilere bırakılmış "tazir" çeşidinde bir ceza" olduğu kanaatini taşıdığını ifade ediyor. Üstad Ebu Zehra bunu da kabul etmiyor ve şöyle diyor: "Yusuf, Allah'ın rahmet armağanı olan Muhammed Mustafa (s.a.)in, ölünceye kadar insanları taşladığını akıl kabul eder mi? Bu Yahudi şeriatına ait bir cezadır ve onların taş kalpli oluşlarına da uygun düşmektedir.

Sonuç:

İslam alimleri arasında recim cezasının değişmez bir ceza olmadığını veya Yahudi şeriatına ait olan bu cezayı İslam'ın kaldırdığını ve şeriat adına uygulamanın mümkün ve caiz olmadığını savunan önemli isimler vardır. Bu sebeple günümüzde İslam aleyhine kullanılan ve insanları İslam'dan korkutmaya yarayan bir cezayı sahiplenmek ve savunmak uygun değildir.

Hayrettin KARAMAN (Yeni Şafak-29.08.2010)
Devamını Gör

İslam'da Sanat (estetik) anlayışı nedir?
İnsanların manevi ve estetik ihtiyaçlarını karşılayan mimarlık, heykeltıraşlık, resim, dans, müzik ve şiir gibi günmüzde "güzel sanatlar" olarak isimlendirilen sanat türleri İslam'da yasaklanmış değildir. Bilakis meşru ölçüler içinde bu tür sanat dallarının yapılmasını tavsiye etmiştir. Kültürümüzde "Allah güzeldir, güzeli sever" anlayışı hakimdir ve bu zihniyete sahip bir dünya görüşünün sanat ve estetik güzelliğe karşı olması veya bunu dışlaması mümkün değildir. Bu konudaki temel İslami ölçü, sanat ile İslam'ın genel ve ilke ve prensipleri arasında dengenin sağlanması, sanat ile inanç ve ahlak arasında uyumun ortaya çıkmasıdır. Bu sağlandığı takdirde her tür sanatın meşru olduğu izahtan varestedir. Sanat, evrensel insani değerlerin ve ahlaki ilkelerin ikamesinde ve yayılmasında teşvik edilmeli ve özendirilmelidir. 
Özetle İslam'ın sanata bakışı sanatla dinin temel ilkeleri arasındaki uyum veya uyumsuzluğa göre belirlenir. Bu itibarla, sanatın dini açıdan hükmü, kullanım amacına, biçimine, dinin temel ilkelerine göre farklılık gösterecektir. Cinsi tahrike sebep olan, insanların cinsi duygularını, kadın ve erkeğin cinsi cazibesini sömürü aracı olarak kullanan, insanları kötüye, yanlışa ve çirkine yönlendiren, psikolojik travmaları yaygınlaştıran, kavgayı ve taassubu tahrik eden, tevhid inanacına aykırı olan tavır ve davranışların sanat olarak yapılmasının dinen doğru olmayacağı açıktır.

"KOCASI HAKKINDA SENİNLE TARTIŞAN VE ALLAH'A ŞİKAYETTE BULUNAN KADININ SÖZÜNÜ ALLAH İŞİTMİŞTİR. ALLAH SİZİN KONUŞMANIZI İŞİTİR. ÇÜNKÜ ALLAH İŞİTENDİR, BİLENDİR." 58 Mücadele 1

Araplar arasında bir adam karısına "sen bana anamın sırtı gibisin" deyince kadın, o erkeğe haram sayılıp kocası tarafından terkedilemesi durumuna "zıhar" adeti denirdi. Ashabtan Evs b. Sabit de karısına kızıp zıhar yapmıştı. Karısı Havle Hatun da Hz.Peygambere gidip gençliğinde kocasına hizmetler ettiğini, küçük çocukları olduğunu, şimdi bu ihtiyarlık anında kocasının zıhar yaparak kendisini zor durumda bıraktığını ifade ederek Hz.Peygamber'den tekrar kocasına dönmesi için bir hüküm ortaya koymasını talep etti. Fakat Hz.Peygamber "sen ona haramsın" hükmünü verdi. Havle kendisinin ve küçük çocuklarının perişan olacağını söylüyor ve gelip gidip kendi lehinde bir hüküm vermesini büyük bir kararlılıkla ve azimle talep ediyordu. Nihayet günler sonra vahiy geldi ve Mücadele süresinin ilk ayetleri nazil oldu. Bu ayetlerde Cenab-ı Hak zıhar geleneğinin yanlış bir zandan ibaret olduğunu, böyle sözlerle kadının kocasının anası olamayacağını bildirdi. Bu sureye "Mücadele Suresi" denmesi de Havle'nin bu mücadelesi nedeniyledir. Bkz: 58, Mücadele, 1-4.

"İnsanların Peygamberlerden öğrenegeldikleri sözlerden biri de: “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” sözüdür."

Sözlükte, utanma, çekinme, âr, namus, Allah korkusuyla günahtan kaçınma gibi anlamlara gelen haya kelimesi, insanın olumsuz davranışlardan kaçınarak her türlü kötülükten uzak durma duygusu şeklinde tanımlanabilir. Kur'an'da bir kaç yerde haya ve türevleriyle ilgili ayetler mevcuttur. Haya duygusu insanın yaratılışından gelen bir haslettir. Bu özelliğiyle insan diğer varlıklardan temayüz eder. Haya aynı zamanda Peygamber efendimiz tarafından imanın bir şubesi olarak nitelendirilmiştir. Bu şu anlama gelmektedir: Haya imanın kemale ermesinde önemli bir unsurdur, yoksa hayasız insanın dinden çıktığı gibi bir anlam söz konusu değildir. Yani hayasız insan sadece günahkar olur. İnancı sağlam olan insan ve haya sahibi insan, iyi amellerde bulunur ve kötülüklerden uzak durur. İnancı zayıf ve haya perdesi yırtılmış insan da her türlü kötülüğü rahat ve açıkça işleyebilir. Bu tür insanlar ne Allah'tan utanır ne de kuldan. Hz.Peygamber'in "utanmadıktan sonra dilediğini yap ! " sözü, haya perdesi yırtılmış bu tür insanların çirkinlikleri çok kolay ve rahat bir şekide yapabileceğini ifade etmektedir. Oysaki hayalı insanların bu tür çirkinlikleri yapmaları mümkün değildir. Çünkü Hz. Peygamber'in ifadesiyle “ Haya ancak hayır getirir ”, “Hayanın hepsi hayırdır .” Haya ancak insanı hayra sevkeder. Ne mutlu haya erdemiyle muttasıf olanlara.

Buhârî, Enbiyâ, 54; EbuDâvûd, Edeb, 6.

"Öyle ise emroluğun gibi dosdoğru ol. Beraberindeki tevbe edenler de dosdoğru olsunlar. Hak ve adalet ölçülerini aşmayın. Şüphesiz Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir." Hud, 112.
İslam Dininin öne çıkardığı insan tipinin temel özelliği doğruluk ve erdemdir. Ayette de Cenab-ı Hakk'ın belirttiği gibi müslümanlara her alanda ve her yerde erdemli davranış sergilemeleri salık verilmiştir.
Peygamberimiz efendimiz de erdemli davranışları öven pek çok tavsiyelerde bulunmuştur. Sahabeden biri "Ey Allah'ın Rasulü! Bana öyle bir öğüt ver ki ondan sonra başka hiç bir kimseden bir şey sormaya ihtiyacım kalmasın" dediğinde Hz.Peygamber (sav) şu evrensel ve değişmez ilkeyi ifade etmiştir: "Allah'a inandım de sonra da dosdoğru ol."Muslim, İman, 13, IV, 65.
Peygamberimiz mü'minleri erdemli davranışlarla çelişen davranışlardan kaçınmaya ve dürüst, güvenilir insan olmaya teşvik eden tavsiyelerde bulunmuştur. Pazarda dolaşırken sattığı malın kusurunu gizlemeye çalışan adama niçin malın kusurlu tarafını müşteriye göstermediğini sormuş ve böyle yapmanın müslüman tipolojisine uygun olmadığını belirterek "Bizi aldatan bizden değildir" ifadesini sarfetmiştir.Muslim, İman, Hn:164; Ebu Davud, Buyu, 50.
Görüldüğü üzere dürüstlük, doğruluk ferdi, içtimai, sosyal, iktisadi, ticari ve mesleki her alanda hayatın bütününde var olması gereken en önemli bir erdemdir. Her alanda dürüst olmak hem dinin ve dindar olmanın hemde insan olmanın gereğidir. Birbirlerine güven duymayan insanların yaşadığı toplumda huzur ve mutluluktan söz etmek mümkün değildir. Toplumun huzur ve güveni,iş hayatında verimlilik, insanların birbirlerine karşı dürüst davranmalarına bağlıdır. 
Peygamberimiz "Kişinin kalbi doğru olmadıkça imanı doğru olmaz. Dili doğru olmadıkça kalbi doğru olmaz. Komşusu kötülüğünden emin olmadıkça cennete giremez."Ahmed b. hanbel, el-Musned, III, 198.
Allah bu konuda şöyle buyurur: "Rabbimiz Allah'tır deyip de dosdoğru olanlar var ya onların üzerine akın akın melekler iner ve derler ki " Korkmayın ve üzülmeyin, size vaad edilen cennetle sevinin."Fussilet, 30.

"DİNİ (ahiret ve hesap günüNÜ) YALANLAYANI GÖRDÜN MÜ? İŞTE O, ÖKSÜZÜ İTER, KAKAR. YOKSULU DOYURMAYA ÖN AYAK OLMAZ. ŞU NAMAZ KILANLARIN VAY HALİNE! Ki ONLAR NAMAZLARINDA GAFLET İÇERİSİNDEDİRLER. ONLAR GÖSTERİŞ YAPARLAR. EN UFAK HACETİ ESİRGERLER." 107, Maun Suresi, 1-7.

İlk üç ayette ahiret ve hesap gününü inkar eden kimselere hitaben levmedici bir soru ile başlanmış  ve onların yetime şefkat göstermeyip azarladıkları ve şiddetle onu kovdukları, yoksula acımadıkları gibi onu yedirip içirmedikleri ve diğer insanları da bu işe teşvik etmedikleri anlatılmıştır. Sonraki dört ayette ise yaptıkları ibadet ve amellerinde gafil olanlar ve riya ve iki yüzlülük gösterenler, yardım ve iyiliğe mani olanlar ve en ufak haceti insanlardan esirgeyenler uyarılıp kınanmıştır. 


MÜ'MİNLER BİRBİRLERİNİ SEVME, BİRBİRLERİNE ACIMA VE BİRBİRLERİNE ŞEFKAT GÖSTERME KONUSUNDA İNSAN VÜCUDUNA BENZER: VÜCUDUN BİR ORGANI AĞRIYIP SİZLADIĞINDA, DİĞER ORGANLAR DA AĞRIYIP SIZLAMAYA BAŞLAR. UYKUSUZLUK VE ATEŞE MARUZ KALARAK BİRBİRLERİNİ BU ORGANIN RAHATSIZLIĞINI PAYLAŞMAYA ÇAĞIRIR. (Buhari, 78, Edeb 27, Muslim, es-Sahih, 45 el-Birr ve's-Sıla ve'l-Adab Hn: 66.)

İslam bireyselciliği ön plana çıkaran bir din değildir. İslam bireyin hak ve hukukuna verdiği önem kadar toplumsal görev ve sorumlulukları da ön plana çıkaran ve teşvik eden bir yapıya sahiptir. İslama mensup kişi çevresinden başlayarak genişleyen daireler şeklinde dünyanın öbür ucundaki müslüman kardeşlerinin problemlerinden haberdar olması ve ferdi veya toplumsal olarak elinden gelen yardımı sarfetmesi onun müslümanlığının bir gereğdir.

Tarihte bunun en güzel örneği Ensarla Muhacirler arasında görülen kardeşlik anlaşmasıdır. Ensar kardeş kabul ettiği muhacir kardeşine dünya da eşi ve benzeri görülmemiş bir şekilde kardeşlik örneği vererek kimisi evinin yarısını kimisi, malının yarısını kimisi de fazla olan eşlerini boşayıp muhacir kardeşiyle evlendirmek suretiyle hiç br fedakarlıktan kaçınmamışlardır. Bu bizim önümüzde duran önemli bir örnektir.

İslam'ın ön gördüğü toplumsal dayanışmayı gerçekleştirmek için İslam'ı, müslümanları ve onların geleceğini kendimize problem edinmemiz, bütün müslümanları kardeşimiz olarak algılayıp, onların dertleriyle dertlenip sevinçlerini paylaşmamız gerekir. Bu bizim imanımızın ve İslam anlayışımızın gereğidir. Hz.Peygamber'in öngördüğü şekilde bir İslam toplumu oluşturmak için onun bu tavsiyelerini hayata geçirme yükümlülüğü hepizin üzerindedir. vesselam.

 

"ONLAR Kİ NAMAZLARINDA DERİN SAYGI (HUŞU) İÇİNDEDİRLER." (Mu'minun Suresi, 2)

 

Ku'an'da Mu'minun suresinin ilk ayetlernde mü'minlerin özelliklerinden bahsederken "Namazında derin saygı içinde bulunanlar" da sayılmıştır. Ayetteki "huşu" kelimesi Allah'a karşı derin saygı anlamına gelmektedir. Huşu, Allah'a bağlılık ve saygının bir ifadesi olarak namazla birlikte bütün ibadetlerde derin bir saygı ve tevazu içinde bulunmaktır. Huşu denildiğinde ilk akla gelen ibadet namazdır. Zira namaz gerek muhteva gerekse ibadet şekli açısından kulluğun derinden yaşanmasına ve davranışlarla ifade edileesine en uygun bir ibadettir. Bu sebeple namazın özü huşu ve samimiyettir. Namaz kılarken bütün samimiyetle Allah'a yönelmek her türlü dünyevi düşünceden uzaklaşmaya çalışmak gereksiz davranışlarda bulunmamak gereklidir. Bunun içindir ki Peygamberimiz Efendimiz namazda ilahi rızaya nail olabilmek için namazın huşuunu zedeleyecek düşünce ve davranışlardan kaçınılmasını istemiştir. (Ebu Davud, Salat, 165). Örneğin kişlerin namaz vaktinin çıkması söz konusu olmadığı halde sıkışıkken (Muslim, Mesacid, 67) veya yemek hazırken namaza durmalarının (Buhari, Ezan, 42) uygun görülmemesi namazın huşuunu zedelenmemesi hedefine yönelik bir tutumdur.

Kur'an'da Mu'minun suresinin başında yer alan bu ayetten sonra kurtuluşa erecek mü'minlerin faydasız işlerden boş sözlerden yüz çevirmeleri, zekat vermeleri, namuslarını korumaları gibi diğer özelliklerinden de bahsedilmektedir. Namazı huşu içinde eda etmenin bütün bu özelliklerin başında zikredilmesi huşuun önemi ortaya koymaktadır.





PROF. DR.H. MUSA BAĞCI WEB SİTESİ
 
Facebook beğen
 
Reklam
 
ANLAMLI SÖZLER
 
BUGÜNKÜ HANEFİ FAKİHLERİ, TIPKI İMAM EBU HANİFE TAKLİTÇİLERİNİN MUŞAHHAS OLAYLAR ÜZERİNE VERİLEN HÜKÜMLERİ EBEDİLEŞTİRDİKLERİ GİBİ, KENDİ MEZHEBİNİN RUHUNA AYKIRI OLARAK İMAM EBU HANİFE'NİN YORUMLARINI EBEDİLEŞTİRMİŞLERDİR. BU İTİBARLA, İÇTİHAT KAPISININ KAPANMIŞ OLMASI, KISMEN FIKIH KAVRAMININ BİLLURLAŞMIŞ OLMASINDAN, KISMEN DE EMEVİLERİN ÇÖKÜŞ DÖNEMİNDE BÜYÜK DÜŞÜNÜRLERİ PUTLAR HALİNE GETİREN ZİHNİ TEMBELLİK YÜZÜNDEN MEYDANA GELEN EFSANEDİR. EĞER DAHA SONRAKİ ALİMLER BU EFSANEYİ SAVUNMUŞLARSA BUGÜNÜN İSLAM DÜŞÜNCESİ, BU GÖNÜLLÜ TESLİMİYETE BOYUN EĞMEK ZORUNDA DEĞİLDİR. (M. İKBAL, İSLAMDA DİNİ DÜŞÜNCE, S. 238)

"ŞU HSUSUSU GERÇEKLEŞTİRMEK VE İNSANLARI ONA ÇAĞIRMAK İÇİN BÜTÜN GÜCÜMLE ÇALIŞTIM. BUNLARDAN BİRİSİ, DÜŞÜNCEYİ TAKLİT ZİNCİRİNDEN KURTARMAK; DİNİ, TEFRİKAYA DÜŞMEDEN, İLK MÜSLÜMANLARIN ANLADIKLARI ŞEKİLDE ANLAMAK VE ONU AKLIN AŞIRILIKLARINDAN KORUMAKTIR. (ABDUH, TEVHİD, S. 49)
ANLAMLI SÖZLER
 
ŞİMDİ İNSAF EDELİM, BU RUH HALİ İLE BİZİM İÇİN TERAKKİ İMKANI VAR MIDIR? BİZ BU CEHALET VE TAKLİT KÖTÜLÜĞÜYLE ŞİMDİKİ MEDENİYETİN ŞİDDETLİ CEREYANLARINA KARŞI DİNİMİZİ, MİLLETİMİZİ NASIL MUHAFAZA EDEBİLİRİZ? MİLLET BU BATIL AN'ANELERDEN KURTARILMADIKÇA, İSLAM'IN ASLİ HAKİKATLERİ BÜTÜN SAFİYETİYLE AÇIĞA ÇIKARILMADIKÇA BEN BUNUN İMKANINI GÖREMİYORUM. TERAKKİNİN ESASI CEHALETTEN İLME, TAKLİTTEN TAHKİKE GEÇMEKTİR. CEHALETLE VE TAKLİTLE HİÇ BİR ZAMAN TERAKKİ EDEMEYECEĞİMİZ GİBİ, DİNİMİZİ DE MİLLETİMİZİ DE MUHAFAZA EDEMEYİZ. GENÇLERİMİZ DİNSİZ OLUYOR DİYE BUGÜN ŞİKAYET EDİYORUZ. ELBETTE OLURLAR. BİZİM ŞİKAYETE HAKKIMIZ YOKTUR. BÜGÜNKÜ MEDENİYETİN İLİM VE FENLERİNDEN AZ ÇOK NASİBİNİ ALMIŞ DİMAĞLAR, ARTIK HURAFE DİNLEYEMEZ. ONLARI İSLAMI'N KATİ HAKİKATLERİYLE AYDINLATMAK GEREKİR. (SEYYİD BEY, İSMAİL KARA'NIN TÜRKİYE'DE İSLAMCILIK DÜŞÜNCESİ KİTABINDAN S. I/225.)
Peygamber (s.av)'e Bakışımız
 
"İslam Peygamberini eski dünya ile modern dünyanın ortasında durmuş görmekteyiz. Hz.Peygamber (s.a.v) bildirmiş olduğu vahyin kaynağı bakımından eski dünyaya, fakat bildirmiş olduğu vahyin ruhu bakımından modern dünyaya bağlıdır. Onun gelişi ile hayat aldığı yeni istikamete uygun yeni kaynaklar keşfetmiştir."
Allame Muhammed İkbal

Hz.Peygamber'in bir insan, beşer peygamber olduğunu söylerken, onun sıradan ve standart bir insan olduğu anlaşılmamalıdır. Aksine o, yüksek karakteri ve sahip olduğu yüce ahlaki yapısıyla hem peygamberlik öncesi hem de sonraki yaşantısıyla "farklı" olduğu dikkatlerden kaçmamıştır. Onun farklılığı "tür farklılığı" değil, "nitelik ve kalite farklılığı"dır. Kur'an'ın açık ve kesin ifadelerine rağmen onu insanüstü göstermek, onu bir melek veya yarı-ilah seviyesine çıkaracak ifadeler kullanmak ona yapılabilecek en büyük haksızlıktır.
GÜZEL SÖZLER
 
"KANAATİMCE EVRENİN ÖNCEDEN DÜŞÜNÜLEREK YAPILMIŞ BİR PLANIN ZAMANLA BİLGİLİ BİR ŞEKİLDE İŞLEYİŞİ OLDUĞU YOLUNDAKİ GÖRÜŞTEN KUR'AN-I KERİM'İN GÖRÜŞÜNE DAHA YABANCI BİR ŞEY OLAMAZ" (MUHAMMED İKBAL )
.Hakikati bulan, başkaları farklı düşünüyorlar diye, onu haykırmaktan çekiniyorsa, hem budala, hem de alçaktır. Bir adamın "benden başka herkes aldanıyor" demesi güç şüphesiz; ama sahiden herkes aldanıyorsa o ne yapsın?
Daniel de Foe (Cemil Meriç, Bu Ülke adlı kitabından)

Kur'an'a göre seçilmiş halk ve ırk yoktur. Tek üstünlük ölçüsü, Allah'ın dinine bağlılıktır. İslam, insanları tek dil, kültür ve coğrafyada değil, tevhid inancı etrafında birleştirir ve ümmet fikrini telkin eder. İslam, Hıristiyanlığın mutlak ferdiyetçiliğini ve yahudiliğin ırkçılığını reddeder. Kur'an'a göre değer ölçüsü Allah'ın rızasına uygun güzel faaliyet ve davranışlarıdır (amel-i salih). Her etnik grubun insani ve yasal hakları korunmak suretiyle İslam kardeşliği ve eşitliği ilkesi temel olmalıdır. İslam kardeşliği ve eşitliği prensibine aykırı düşen ve ırkçılığı telkin eden rivayetlere ihtiyatla ve mesafeli yaklaşmak gerekir.

Ünlü bilgin Cahız der ki: Geçmişe körü körüne teslim olmak, taassuba, heva ve heves sahibi olmaya yöneltir. Atalara uymak, insanların aklını esir alır. insanları körleştirir, sağırlaştırır. Bu yüzden dini, nazar ve araştırma yolu ile öğrenmek gerekmektedir.

Tevekkül, toplumda yaygın anlayışa göre kişinin görev ve sorumluluğunu Allah'a fatura ederek tembellik, miskinlik ve uyuşukluk yapması değil, bilakis Kur'an'a göre insanın herhangi bir konuda kendi üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdikten sonra akabinde ortaya çıkabilecek engellerin bertaraf edilmesi için Allah'a güvenmek ve dayanmaktır. (11, Hud, 123; 14, İbrahim 12 vd.)

Dinde zorlama yoktur. İnsana düşen öğüt, nasihat ve tebliğdir. Zorlama ve baskı ile gerçekleşen imana iman denilemez. İçselleştirilmiş, içten, sahici ve samimi iman gerçek imandır. Hz.Peygamber ve onun değerli ashabı bu sahici ve samimi iman sayesinde insanlık tarihindeki büyük değişim ve dönüşümü gerçekleştirmiştir.

Dua,insanın Allah ile iletişimidir. Kur'an, Allah'a yapılan duaların kişinin işlediği salih ameller tarafından Allah katına yükseltileceğini bildirir. (35, Fatır, 10) Duanın kabulü için amel-i salih esastır. Hz.Peygamber duasının kabul olması için dua etmeden önce sadaka vermeyi prensip edinmiştir. Türbelerden, evliya gibi zatlardan, diğer kişi ve gruplardan kendileri aracı yapılarak istekte bulunmak insanı şirke götürebilecek yaklaşımlardır. İnsanı Allah'a yaklaştıran sadece güzel faaliyet ve davranışlardır (amel-i salih).(maide 35; İsra 57).

İslam, sadece uygulanması gereken ilkelerden ibaret olmayıp, aynı zamanda nezaket, incelik, kibarlık ve centilmenliktir. (31, Lokman, 19; 49, Hucurat, 2-4).

Allah'ın varlığını ve her şeyin yaratıcısı olduğunu kabullenmek tevhidin en yüzeysel anlamıdır. Zira bu anlamda putların kendilerini Allah'a ulaştıracağını söyleyen ve Allah'ın varlığına inanan müşriklerin asgari anlamda tevhidi kabul ettikleri söylenebilir. Oysa ki İslam'ın gerçek anlamda tevhidden kastı, Allah'ın varlığını ve birliği ve her şeyin yaratıcısı olduğunu kabulle birlikte Allah'ı değer koyucu bir otorite olarak kabul edilmesi, yani onun peygamberler aracılığıyla gönderdiği mesajlara boyun eğilmesidir. İşte bir müşrik ile müslüman arasındaki temel fark budur.

Ahiret tövbe yeri değil, hesap verme yeridir. Tövbe fırsatı insana bir defa sadece dünya hayatında verilmiştir. Bu yüzden İslam karma, tenasuh veya yeniden dünyaya farklı varlıklar şeklinde gelme gibi anlayışları tasvip etmez, reddeder.
 
Bugüne kadar 181951 ziyaretçi (350064 klik) kişi burdaydı!
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
webmaster: H.Musa BAĞCI